Eindverslag van Uw nummer drie…
Onder de hoge bomen van het camperveld leek het wel windkracht 7, wat een aantal van ons weerhield te starten.Het viel gelukkig mee: het was pittig, maar zeilbaar.
Na het woordje vooraf van Fred en de duidelijke uitleg van de wedstrijdleider over hoe we ons zwaardborglijntje moesten voeren als vlag B op het startschip gehesen zou worden — anders werd je niet gered — bleek dat een aantal badgasten onder ons na een ongewenste dip zelf hun boot weer overeind kreeg en door kon zeilen.
Welnu, de wedstrijden. Alle boten kwamen glansrijk door de meting en er was ook geen enkele valse start. Applaus voor jezelf én voor het goede wedstrijdcomité.
Onno liet er dit weekend geen twijfel over bestaan en voer, zo leek het, gemakkelijk voor het zootje uit. De beer van Drachten, LdeZ — als we toch gaan afkorten in de stukjes — maakte het hem als enige af en toe nog lastig. Ik mocht op gepaste afstand kijken hoe het met de heren ging.
Ton moest de eerste dag nog een beetje wennen na acht weken in Schotland in een rokje rondgelopen te hebben, maar kreeg de tweede dag de smaak weer te pakken: 2, 4, 1.
Verder was er nog een slechte dag voor USA 1, die getroffen werd door een Steene en het slagveld moest verlaten (het leek de Straat van Hormuz wel). Altijd vervelend, maar hopelijk komt het allemaal weer goed.
Ook jammer was dat BdeZ niet genoeg bonuspunten had verzameld en daardoor de laatste wedstrijd moest missen.
Tijdens de prijsuitreiking kwamen er nog een paar verrassingen uit de hoed van Fred. Geert werd uitgeroepen tot Rookie van het evenement en OvdH tot beste bejaarde zeiler, wat overigens niet klopt, want dat was ikzelf, zei de gek.
Maar zo klopte het verhaal beter en ging ieder met een glas, en een ander met een handdoek, weer huiswaarts na twee mooie dagen zeilen.
Met vr. gr. en spierpijn,
Henri
Verslag van de zaterdag:
Rond 10 uur vanochtend verzamelen ca 25 zeilers zich in het clubhuis van de Spiegel voor de jaarlijkse strijd om de Zilveren Spiegel.
Niet alle inschrijvers waren afgereisd naar Nederhorst den Berg en later die dag zou blijken dat er meer zeilers het voor gezien zouden houden, al dan niet op eigen besluit.
Na een welkomstwoord vraagt Fred een ogenblik stilte voor het overlijden van Sip. Na een relatief lange periode van onzekerheid over haar spierziekte is Sip woensdag 10 juni op 79-jatige leeftijd overleden. Met het overlijden van Sip verliest Hans zijn steun en toeverlaat en wij als ojolzeilers een lieve vrouw die altijd belangstelling toonde voor het wel en wee van de zeilers en hun thuisfront. Wij wensen Hans, de kinderen en kleinkinderen veel sterkte bij dit verlies.
Terug naar de realiteit van de dag; windkracht 4 met vlagen tot 6 en vanmiddag misschien nog wel meer.
Wedstrijdleider Rob benadrukt het belang van het borgen van het zwaard. zonder dit lijntje loop je het risico om ”door te draaien” zodat het voor de rescue lastig wordt om de boel weer overeind te krijgen.
Het plan is om eerst 1 wedstijd te varen en na de lunch nog eens 3.
Dat blijk een goede voorspelling!
Het eerste potje gaat nog relatief rustig van start. Luut, Onno en Jan de Best doen met een lange bakboordslag goede zaken. Luut rond als eerste de boei, op de hielen gezeten door Onno en Jan. Op gepaste afstand volgen Ed en Geert. Hoewel de vlagen stevig zijn, houdt iedereen de boel overeind. In het voordewindse rak maken Bart en Wim het nog wel even spannend, maar gelukkig kunnen de hulptroepen rustig toekijken hoe een ieder keer op keer veilig de onderboei rondt.
Hoewel Luut even mocht ruiken aan een eerste overwinning moest hij toch zijn meerdere erkennen in Onno, Jan en Ed.
Na de lunch, waar de broodjes kroket de boventoon voerden, gingen we met een tandje wind erbij weer het water op. Ditmaal ging de strijd tussen vedergewicht Fedde en iets minder vedergewicht maar zeker zo ervaren Jan WIllem. Eerstgenoemde wist met zijn 75 kg lang de koppositie te houden, maar moest op het laatste toch zijn meerdere erkennen in VdH senior. In het achterveld speelde zich nog een klein drama af. Ed en Mark voeren beide over bakboord, Mark bovenwinds en Ed een stukje lager. Ed koos voor een overstag, maar had hierbij Mark over het hoofd gezien, een ultieme poging om af te vallen en zo achter Mark lang te varen, mislukte jammerlijk en een midscheepse aanvaring was onvermijdelijk en een gapend gat het gevolg.
Vooraan in het veld zijn de koplopers onwetend van dit onheil. Onno noteert zijn 2e 1-tje en Luut maakt veel goed met een 2e plek. Henri Boere, in de ochtend nog met trillende benen achtergebleven in de kleedkamer noteert een 3e plek. Annet kijkt vanaf het terras op de eerste verdieping tevreden toe.
Het laatste potje houdt de schrijver dezes voor gezien, maar ook hier pakt Onno de winst en heeft Henri de smaak te pakken en gaat voor plaats 2. Ed is inmiddels van de schrik bekomen en noteert een 3e plaats.
Morgen iets rustiger weer en waarschijnlijk ook meer zeilers aan de start, die het vandaag iets te veel van het goede vonden, zoals bijvoorbeeld good-old Henk Kuiper,. Vorige week had hij zijn Inge nog naar Reeuwijk gestuurd om thuis het rijk alleen te hebben om te kunnen uitzieken, vanochtend was het nog iets te gek, maar zondag is hij er weer bij! Let op deze man!
Deel 2 van dit verslag wordt geschreven door de nr 3 in de einduitslag. gezien de stand kan dit nog alle kanten op. We zijn benieuwd!
