Wessel Kuik Open Nederlands Kampioen Sprint

Een volkomen terechte kampioen op uiterst lastig water: tussenliggende eilandjes, voortdurende winddraaiingen, drukverschillen en alle tegenstanders dicht op elkaar in korte, intensieve wedstrijdjes. Met uiteindelijk twee aftrekkers (een 5 en een 6) bleef Wessel Kuik constant presteren en toonde hij zich meesterlijk in het ontwijken van lastige situaties.

Foto impressie, klik hier! (https://www.flickr.com/gp/elfhoeven/N4g65tYd8x)

Vrijdag

Op de club was alles in gereedheid gebracht om circa 30 Olympiajollen en hun aanhang (campers en partners) te ontvangen. Onze klassencontroleurs – Fred, Klaas Michiel en Wim – hadden een strak schema opgesteld om alle boten te controleren, met speciale aandacht voor de maximale zwaardhoek. Met behulp van de aanwezige kraanfaciliteiten werd dit zorgvuldig uitgevoerd, om de eenheid van onze klasse te bewaken. Dit leidde bij een aantal jollen tot kleine correcties: niet bewust fout, snel aangepast. Goed werk mannen, en bedankt daarvoor.

Na het meten en het inrichten van de overnachtingsplaatsen genoot het merendeel van het gezelschap van het prachtige terras bij De Elfhoeven: een schitterende locatie, met een heerlijk koud kwaliteitsbiertje of wijntje – genieten kan soms heel eenvoudig zijn. Menigeen werd verrast door de mededeling dat er ’s avonds een Italiaans diner werd geserveerd, bereid door de vrijwilligers van De Elfhoeven. Het was bijna niet te geloven: bolognese, vis- of vegetarische pasta, en zó verrukkelijk dat menig Italiaans restaurant in Gouda hier niet aan kan tippen. Meneer Boere trakteerde bovendien nog enkele gasten op een mooie tocht over ook “zijn” prachtige plas.

Zaterdag

Na veel gezelligheid en een kort nachtje brak de wedstrijddag aan: strijden om het ONK Sprint.

Ongeveer 30 Olympiajollen gingen in vier poules, negen keer – steeds met twee poules – de strijd met elkaar aan. Dat betekende in totaal 18 starts voor wedstrijdleider Theo Meusen zijn team, bij een instabiele wind van 2 tot 3 Bft. Sprintwedstrijden betekenen ook topsport voor het team op het startschip, de boeienboot en de jury: keer op keer een eerlijke wedstrijd neerleggen. Theo was daarbij vooral duidelijk: “Ik heb een taak te doen en dat betekent doorstampen. Ik wacht niet en neem geen rustig moment om op een eilandje je lunch te nuttigen.”
(Ehum… ondergetekende dacht dat dit wel even kon en moest – terecht – achteraan aansluiten en pakte direct zijn aftrekker.)

Het werd voor iedereen een intensieve en lastige dag: veel winddraaiingen, drukverschillen en continu dicht bij elkaar varen. Dat was ook zichtbaar in de uitslagen, met maar liefst elf verschillende winnaars en veel wisselvalligheid. Zo scoorde Mark knap twee eerste plaatsen, maar daarnaast ook twee keer een elfde plek. Na zeven eerlijke en moeilijke wedstrijden trok een weerfront over waarbij de wind zo’n 50 graden draaide en vervolgens weer terug. Het wedstrijdcomité schakelde snel om om het schema te halen, wat resulteerde in twee keer een eerlijk kruisrak na de start; daarna was het bezeilbaar naar de finish.

Na een lange dag strijden keerde iedereen totaal moegestreden – en sommigen (waaronder ondergetekende) zelfs enigszins gedesoriënteerd – terug aan wal. Het was lastig en vaak geen lijn in te trekken. Een ervaren Elfhoeven-zeiler moedigde mij aan met de woorden: “Als je hier kunt zeilen, kun je overal zeilen.” Misschien is dat ook wel de reden dat hier zoveel kampioenen vandaan komen – waarvan acte.

Aan de uitslagen werd zwaarmoedig gerekend. Iedereen had mindere wedstrijden en telde zijn punten bij elkaar. “Niet best,” hoorde ik menig Fries zeggen. Toen de officiële uitslagen kwamen, viel het echter reuze mee: iedereen had het moeilijk gehad, met uitzondering van Onno en Wessel. Zij zetten beiden een constante top-5-serie neer. Onno scherp startend, Wessel telkens vanuit een degelijke start naar voren varend – knap werk van beide heren.

Daarachter volgden Jan Willem, Wilco en Luut op respectievelijk de derde, vierde en vijfde plaats, maar alle drie al met een forse aftrekker en een tweede dikke score die meetelde. Van plek zes tot en met veertien zat het extreem dicht op elkaar, met op plaats dertien de scheidslijn tussen Gold en Silver fleet voor zondag.

Intussen kwamen de dames terug van een stadswandeling door het mooie Gouda of fietstochten langs de elf verschillende plassen. Iedereen trof elkaar weer, voldaan, op het opnieuw fantastische terras van De Elfhoeven.

Net als bij de lunch en het pastadiner werd er door Astrid van den Hondel en haar crew hard gewerkt aan de BBQ, die opnieuw uitmuntend en zeer gezellig was. Na de maaltijd en versnaperingen kon er worden meegevaren met Herman van Eijk op zijn prachtige schip over de verschillende plassen – volop genoten. De rest werd vermaakt door muziek en door een oer-vrijwilliger van De Elfhoeven met zelfgestookte limoncello of iets dergelijks. Je slaapt er in ieder geval uitstekend van heb ik vernomen😉

Zondag

Na een topdag en een goede nachtrust was iedereen weer volledig gemotiveerd. Klaas Westerdijk kwam voor één dagje zeilen en moest dat doen in de Silver fleet. De ONK-titel zou gaan tussen Wessel en Onno; daarachter ging het om plek drie en een zo goed mogelijke klassering. De buien verdwenen en er stond een stabiele wind van 4 Bft, al kende ook deze zijn typische plasdraaiingen.

Gold fleet:
De eerste race was kort en er werd messcherp gezeild. Wessel en Onno lieten direct zien waarom zij de klassementsleiders waren, met een eerste en tweede plaats. Daarachter liepen de verschillen snel op. In de tweede race liepen Henrie en Wilco een UFD op – altijd vervelend in de strijd, omdat je vaak ook anderen hindert. Sprinten betekent scherp starten, en een UFD overkwam maar liefst tien zeilers, sommigen zelfs twee keer.

Daarna herstelde Wilco zich sterk met een 1, 1 en 2, terwijl ook Henrie en Wim met knappe resultaten over de streep kwamen. Wessel bleef ondertussen zeer stabiel en finishte telkens rond de derde of vierde plek. Onno had wat last van hinder en pakte zijn twee aftrekkers, maar herstelde zich eveneens met een eerste en tweede plaats.

Na veertien van de vijftien races stonden Onno en Wessel beiden op 34 punten, met Wilco derde op 40 punten. Je zag de mannen rekenen, maar door de aftrekkers en mogelijke UFD’swist niemand – en gelukkig maar – exact hoe het ervoor stond. De laatste, beslissende race moest de winnaar bepalen. In deze mooie en eerlijke strijd kwam Wessel als eerste bij de bovenboei en gaf die plek niet meer weg. Onno probeerde alles, maar moest uiteindelijk genoegen nemen met een vijfde plaats.

Silver fleet:
Ook hier werd hard gestreden. De zeilers konden verschillende starttactieken afkijken bij de Gold fleet die vóór hen startte. Klaas Westerdijk liet zien dat hij met vijf eerste plaatsen eigenlijk in de Gold fleet thuishoort, maar daarvoor moet je je uiteraard eerst voor zeilen. Knap gezeild in ieder geval. Ook Thomas Leitl kwam helemaal vanuit Essen om mee te strijden. De teleurstelling van het net missen van de Gold fleet had hij weggespoeld en hij zeilde alle wedstrijden voorin mee, met vier keer een tweede plaats – eveneens knap gedaan, Thomas. Verder was het een mooie strijd op het water, met telkens weer nieuwe kansen op een sterke uitslag.

In totaal werden er twee keer zes prachtige races gevaren. Iedereen keerde na een schitterende zeildag terug naar de haven. Spullen werden opgeruimd, vermoeide lichamen gewassen. De dames waren ondertussen verwend door Annet met een zeer deskundige aquarelschilderworkshop, met indrukwekkende resultaten.

Rond twee uur vond de prijsuitreiking plaats, onder een heerlijk doorbrekend zonnetje. Herman van Eijk – Olympiajol-legende en bouwer – bedankte namens De Elfhoeven alle vrijwilligers die dit mooie evenement mogelijk hadden gemaakt. Alle deelnemers kregen het lokale “goud” uitgereikt in de vorm van Goudse kaas en stroopwafels. Na de podiumplaatsen (na Jan Willem) was er nog een extra prijs voor Astrid van den Hondel, die met zoveel overgave, inzet en gastvrijheid samen met haar team vrijwilligers het hele evenement heeft georganiseerd en geleid. Hulde en een diepe buiging namens alle deelnemers en betrokkenen!

Podium Gold fleet:

1. Wessel Kuik

2. Onno Yntema

3. Wilco Aukes

Podium Silver fleet:

1. Thomas Leitl

2. Mark Bosma

3. Fred Schaaf

ONK Kampioen Sprint 2026: Wessel Kuik

Samenvattend: een supermooi evenement, waarbij sprinten opnieuw liet zien dat het een echte kunst is – met een volledig terechte winnaar in Wessel Kuik. De ongelooflijke gastvrijheid en verzorging door iedereen van De Elfhoeven maakten het geheel compleet. Zo houden we onze mooie sport levend en toekomstbestendig.

Heerlijk gezeild en volop genoten van dit prachtige evenement. Door de intensiteit niet alles kunnen volgen of opslaan, en eerlijk gezegd verwachtte ik niet derde te worden en dit stukje te mogen schrijven.

Allen bedankt en tot later op het water.

Wilco Aukes – NED 713 (593)